ÞÝS 803 Mat á textum og myndefni

Undanfari: ÞÝS 703

Áfangamarkmið
Markmiðin eru áþekk þeim sem hefur verið lýst í undanfaranum en gerðar eru meiri kröfur um virkan og óvirkan orðaforða, öryggi í réttri málnotkun, skýra framsetningu og rökfærslu, m.a. með dæmum til að styðja mál sitt. Nemendur geti tjáð sig um og brugðist við tilfinningum eins og undrun, gleði, dapurleika, áhuga og áhugaleysi. Áhersla er lögð á að gera nemendur færari í því að geta leiðrétt eigið tal og eigin ritun með því að þeir geri sér betur grein fyrir eigin „veikleikum“ við málbeitingu.
Nemandi
Hlustun
geti skilið erindi sem talað er á eðlilegum hraða um málefni sem hann er kunnugur
geti skilið fyrirmæli, upplýsingar og megininntak útvarps- og sjónvarpsfrétta
geti fylgt þræði í umræðum
Lestur
geti lesið og nýtt sér upplýsingar sem til eru á þýsku, t.d. á bókasafni eða á leitarvef, um viðfangsefni náms í öðrum greinum, svo sem um umhverfismál, tækni, vísindi, áhugamál
Tal
geti beðið um aðstoð, leitað ráða, beðið um leyfi og veitt það öðrum, boðið aðstoð sína, gefið upplýsingar, beðið viðmælanda um að endurtaka eða umorða það sem sagt var, geti beðið um útskýringar og einnig mótmælt og beðið um orðið á kurteislegan hátt
sé sjálfur fær um að endurtaka eða umorða það sem hann hefur heyrt til að fullvissa sig um að hann hafi skilið rétt
Ritun
geti beint athygli að ákveðnum atriðum sem honum sjálfum hættir helst til að gera rangt og átti
sig á því hvenær hann geti leiðrétt sig og hvenær hann ræður ekki við það og þurfi að fletta upp í hjálpargögnum eða fá hjálp frá kennara
geti skrifað ritgerðir þar sem rökfærslu er beitt

Efnisatriði
Orðaforði og textar
Fjölbreyttir textar eru notaðir, misflóknir eftir því hvaða færniatriði á að þjálfa. Sami textinn getur verið mjög miskrefjandi eftir því hvað gert er við hann. Samsettum orðatiltækjum, sérstökum talvenjum (idiomatische Ausdrücke) og blæbrigðum orðaforðans og málfars er gefinn meiri gaumur en hingað til.
Málfræði
Hér gildir það sama og í undanfaranum. Með tilliti til þess að lesnar eru m.a. blaðagreinar eins og í fyrri áföngum er viðeigandi að kenna óbeina ræðu þannig að nemendur geti beitt henni sjálfir.
Þýðingar
Æfðar eru þýðingar á flóknum málsgreinum, samsettum orðatiltækjum, sérstökum talvenjum (idiomatische Ausdrücke) og blæbrigðum orðaforðans og málfars. Þýðingarvandamál eru rædd það vel að nemendur geri sér nokkuð góða grein fyrir þeim.

Námsmat
Nauðsynlegt er að færniþættirnir lestur, skrifleg færni, munnleg færni og hlustun séu allir teknir inn í námsmatið. Auk þess er ástundun einnig metin þar sem stöðug þjálfun er mikilvæg til þess að námsatriði festist í langtímaminni og tilfinning og öryggi fyrir málinu í heild skapist.
Til munnlegs prófs er gott að hafa aðalverkefni úr megintexta áfangans (skáldsögu eða leikriti). Slík ráðstöfun gefur nemandanum vissa öryggiskennd - en segir um leið til um ástundun hans og færni í því að koma efni og sínum eigin hugsunum í orð. Líta má á munnlegt próf bæði sem mat á hlustun og tjáningu.
Námsmatið endurspegli í heild þjálfun færniþátta í kennslu.

Dæmi um kennsluleiðir
Til að ná markmiðum áfangans væri t.d. heppilegt
að nemendur vinni í hópum að heildstæðum, viðamiklum verkefnum þar sem reynir á ritfærni, þekkingu á uppbyggingu texta og framsetningu efnis, t.d. gerð blaða, kynningarefnis eða smásagna
að nemendur venjist því að tjá hugsun sína á mismunandi hátt og velji textagerðir í samræmi við þann boðskap sem þeir vilja koma á framfæri og hagi orðum sínum og málfari í samræmi við aðstæður hverju sinni
Leiðir, sem hafa verið nefndar áður í ÞÝS 603 og ÞÝS 703, eiga einnig við í þessum áfanga.